Sura 100 Adiyat, oyat 1 – 6

  1. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

    Ҳарсиллаб чопувчиотлар билан қасам.

    100:1
  2. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

    Ўт чақнатиб чопувчи отлар билан қасам.

    100:2
  3. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

    Тонг чоғида ғорат қилувчи отлар билан қасам.

    100:3
  4. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

    Ўша пайтда чанг қўзғотдилар.

    100:4
  5. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

    Ва у ила жамоа ўртасига (ёриб) кирдилар.

    100:5
  6. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

    Албатта, инсон ўз Роббисига ношукрдир.

    100:6

Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf