Sura 100 Adiyat, oyat 6 – 11

  1. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

    Албатта, инсон ўз Роббисига ношукрдир.

    100:6
  2. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

    Ва албатта, у ана шунга ўзи гувоҳдир.

    100:7
  3. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

    Албатта, у мол-дунёга ҳаддан ташқари ўчдир.

    100:8
  4. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

    У билмасми?! Қабрдагилар қўзғатилганда.

    100:9
  5. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    Ва кўкракларидаги ошкор бўлганда.

    100:10
  6. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Ўша кунда Роббилари улардан, хабардор эканини?!

    100:11

Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf