Sura 100 Adiyat, oyat 6 – 11
-
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
Албатта, инсон ўз Роббисига ношукрдир.
100:6 -
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
Ва албатта, у ана шунга ўзи гувоҳдир.
100:7 -
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
Албатта, у мол-дунёга ҳаддан ташқари ўчдир.
100:8 -
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
У билмасми?! Қабрдагилар қўзғатилганда.
100:9 -
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
Ва кўкракларидаги ошкор бўлганда.
100:10 -
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
Ўша кунда Роббилари улардан, хабардор эканини?!
100:11
Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf