Sura 37 As-Saffot, oyat 100 – 106

1. رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

   Роббим, менга солиҳлардан ато эт», деди.

   37:100

2. فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

   Бас, Биз унга бир ҳалим ўғилнинг хушхабарини бердик.

   37:101

3. فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

   Бас, қачонки (бола) унинг ўзи билан бирга юрадиган бўлганида: «Эй ўғилчам, мен тушимда сени сўяётганимни кўрмоқдаман, боқиб кўр, нима дейсан?» деди. У: «Эй отажон, сенга амр этилганни бажар, инша Аллоҳ, мени сабр қилгувчилардан топурсан», деди.

   37:102

4. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   Икковлари таслим бўлиб, уни пешонасича ётқизганида.

   37:103

5. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   Биз унга нидо қилдик: «Эй Иброҳим!

   37:104

6. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   Батаҳқиқ, сен тушни тасдиқ қилдинг! Албатта, биз гўзал иш қилгувчиларни мана шундай мукофотлаймиз», деб.

   37:105

7. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   Албатта, бу очиқ-ойдин синовнинг айни ўзидир.

   37:106

Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf