Sura 7 A'rof, oyat 117 – 119

1. وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

   Биз Мусога: «Асонгни ташла», деб ваҳий юбордик. Бирдан у улар уйдираётган нарсани юта бошлади. (Уста сеҳргарларнинг кўзбўямачилиги тўпланганларни даҳшатга солиб қўйган эди. Мусо (а. с.) ҳам кўпчилик билан бирга содир бўлаётган воқеани кузатиб турар эдилар. Аллоҳ у зотга «Асонгни ташла», деб ваҳий юборди. Мусо (а. с.) ерга асони ташладилар. Асо аждарга айланди ва бирдан сеҳргарлар намойиш этаётган уйдирма–кўзбўямачиликларни юта бошлади.)

   7:117

2. فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

   Бас, ҳақ қарор топди ва уларнинг қилаётганлари ботил бўлди.

   7:118

3. فَغُلِبُوا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوا صَاغِرِينَ

   Ўша ерда енгилдилар ва беобрў бўлдилар.

   7:119

Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf