Mushaf, sahifa 599

  1. جَزَاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ

    Уларнинг мукофотлари Роббилари ҳузуридаги остидан анҳорлар оқиб турган жаннат «адн»дир. У ерда абадул абад қолажаклар. Аллоҳ улардан рози бўлди, улар ҳам У зотдан рози бўлдилар. Бу Роббисидан қўрққанлар учундир.

    98:8

  2. إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا

    Вақтики, ер ўзига хос зилзилага тушса.

    99:1

  3. وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا

    Ва ер ўз юкларини отиб чиқарса.

    99:2

  4. وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا

    Ва инсон, унга нима бўлди?!, деса.

    99:3

  5. يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا

    Ўша кунда у(ер) ўз хабарини айтадир.

    99:4

  6. بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا

    Сенинг Роббинг унга ваҳий юборганини.

    99:5

  7. يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ

    Ўша кунда одамлар гуруҳ-гуруҳ бўлиб, амалларини кўриш учун жойларидан қўзғаладир.

    99:6

  8. فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ

    Бас, ким зарра оғирлигида яхшилик қилса ҳам кўрадир.

    99:7

  9. وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

    Ва ким зарра оғирлигида ёмонлик қилса ҳам кўрадир. (Яхшиликнинг ҳам, ёмонликнинг ҳам катта-кичиги бўлмайди. Ҳаммасининг ҳисоб-китоби бўлади, қиёматда жавоб бериш керак. Ҳар доим яхшиликни қилиб, агар у кўзга кўринмас зарра миқдорида бўлса ҳам ёмонликдан қочиш керак.)

    99:8

  10. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

    Ҳарсиллаб чопувчиотлар билан қасам.

    100:1

  11. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

    Ўт чақнатиб чопувчи отлар билан қасам.

    100:2

  12. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

    Тонг чоғида ғорат қилувчи отлар билан қасам.

    100:3

  13. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

    Ўша пайтда чанг қўзғотдилар.

    100:4

  14. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

    Ва у ила жамоа ўртасига (ёриб) кирдилар.

    100:5

  15. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

    Албатта, инсон ўз Роббисига ношукрдир.

    100:6

  16. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

    Ва албатта, у ана шунга ўзи гувоҳдир.

    100:7

  17. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

    Албатта, у мол-дунёга ҳаддан ташқари ўчдир.

    100:8

  18. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

    У билмасми?! Қабрдагилар қўзғатилганда.

    100:9

Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf