Sura 3 Oli Imron, oyat 35

  1. إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    So'zma-so'z tarjima

    إِذْ
    (Упомяни о том) как
    قَالَتِ
    сказала
    ٱمْرَأَتُ
    жена
    عِمْرَٰنَ
    Имрана:
    رَبِّ
    «Господи!
    إِنِّى
    Поистине, я
    نَذَرْتُ
    дала обет
    لَكَ
    (посвятить) Тебе
    مَا
    то, что
    فِى
    в
    بَطْنِى
    утробе моей,
    مُحَرَّرًا
    (будучи) освобожденным (для Тебя).
    فَتَقَبَّلْ
    Прими же
    مِنِّىٓ
    от меня,
    إِنَّكَ
    Поистине, Ты,
    أَنتَ
    Ты –
    ٱلسَّمِيعُ
    Всеслышащий,
    ٱلْعَلِيمُ
    Всезнающий

    Имроннинг хотини: «Эй Роббим! Албатта, мен қорнимдагини холис Ўзингга назр қилдим. Бас, мендан қабул эт. Албатта, Сенинг Ўзинг эшитувчи, билувчи зотсан», деганини эсла!

    3:35

Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf

Sura 3 Oli Imron