Sura 37 As-Saffot
-
أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
Ана ўшаларга, ўзларига маълум ризқ бордир.
37:41 -
فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ
Мева-чевалар бордир. Улар икром қилинган ҳолларида...
37:42 -
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
Наъийм жаннатларида...
37:43 -
عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ
Сўрилар устида бир-бирларига қараган ҳолларида бўлурлар.
37:44 -
يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ
Уларга оқар чашмадан қадаҳлар айлантириб турилур.
37:45 -
بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ
Оппоқ, ичгувчига лаззатбахшдир.
37:46 -
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ
Унда ҳеч бир зарар йўқдир ва ундан сархуш ҳам бўлмаслар.
37:47 -
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ
Олдиларида кўзларини (бегоналардан) тийгувчи шаҳло кўзлилар бордир.
37:48 -
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ
Улар худди асраб қўйилган тухумга ўхшарлар.
37:49 -
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
Бас, улар бир-бирларидан сўрай бошлайдилар.
37:50 -
قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ
Ичларидан бир сўзловчи: «Аниқки, менинг бир дўстим бор эди. (Аҳли жаннатлардан бирлари сўз бошлаб, ҳеч шубҳа йўқки, у дунёда менинг бир танишим бор эди.)
37:51 -
يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ
У: «Сен ҳам тасдиқловчиларданмисан?!
37:52 -
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ
Ўлиб, тупроқ ва суяклар бўлиб кетсак ҳам, албатта, жазоланадиганлардан бўлурмизми?!» дер эди.
37:53 -
قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ
Сизлар ҳам қараяпсизларми?» деди.
37:54 -
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ
Бас, ўзи қараб, уни дўзахнинг ўртасида кўрди.
37:55 -
قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ
У: «Аллоҳга қасамки, мени ҳам ҳалок қилишингга оз қолган экан.
37:56 -
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
Агар Роббимнинг неъмати бўлмаганида, мен ҳам (дўзахга) ҳозир қилинганлардан бўлур эдим.
37:57 -
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
Биз ўлгувчи эмас эканмизми?!
37:58 -
إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
Фақат биринчи ўлимимиздан бошқа?! Биз азоблангувчи эмас эканмизми?!» деди.
37:59 -
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Албатта, бу айни улуғ ютуқдир.
37:60
Tarjima: Muhammad Sodik Muhammad Yusuf